To «bullying», το εκπαιδευτικό σύστημα, και ο λειψός ρόλος του κράτους

Ο σχολικός εκφοβισμός ή αλλιώς «Βullying» εξαπλώνεται ραγδαία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το φαινόμενο αυτό το συναντούμε και στα κυπριακά σχολεία. Ποίος έχει άραγε την ευθύνη; Το κράτος ή το εκπαιδευτικό σύστημα;

Έρευνα υπουργείου Παιδείας 2011-12

Κατά την περίοδο 2011-12, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, ολοκλήρωσε έρευνα με θέμα την βία και τον σχολικό εκφοβισμό. Τα αποτελέσματα της έρευνας, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως, 2 στους 10 μαθητές έπεσαν θύμα σχολικού εκφοβισμού. Το 20%, είναι τουλάχιστον ανησυχητικό, δεδομένου του πληθυσμού της χώρας μας.

Η Ευρωπαϊκή έρευνα και η απουσία της Κύπρου

Σε ευρωπαϊκή έρευνα που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια εκστρατείας «Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά του σχολικού εκφοβισμού» το 2012, τα αποτελέσματα είναι τουλάχιστον ανησυχητικά. Άξιο απορίας αποτελεί η απουσία της Κύπρου, από τον εν λόγω συνέδριο.

Ο σχολικός εκφοβισμός μέσα από τα μάτια της επτάχρονης Γεωργίας

Λόγω του ευαίσθητου της ηλικίας του θύματος, την συνέντευξη την παραχώρησε η μεγαλύτερη της αδερφή. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο εκφοβισμός ήταν λεκτικός και αντιμετωπίστηκε με την παρέμβαση της διευθύντριας του σχολείου.

Αξίζει να σημειωθεί πως, μετά το εν λόγω περιστατικό, προσθέθηκε μάθημα στο συγκεκριμένο σχολείο, ενάντια στο «bullying». Ακόμα ένας τομέας όπου η κυβέρνηση και το κράτος πρόνοιας έπραξε κατόπιν «εορτής».

Οι ευθύνες του κράτους μέσα από τις δηλώσεις ενός εκπαιδευτικού

Μέσα από συνέντευξη με διευθύντρια δημοτικού σχολείου επαρχίας Λεμεσού, καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως τα μέτρα που λαμβάνονται δεν είναι αρκετά. Σύμφωνα με την ίδια, το κράτος παρεμβαίνει μόνο σε ακραίες περιπτώσεις, αναγκάζοντας την ίδια να λάβει επιπλέον μέτρα. Χαρακτηριστικές ήταν οι δηλώσεις της « Δεν υπάρχει η στήριξη του εκπαιδευτικού σ’ αυτό το πράγμα. Μόνος του ο εκπαιδευτικός θα λύσει το πρόβλημα, καλεί τις υπηρεσίες μόνο όταν φτάσουμε στο μαχαίρωμα. Γι’αυτό και ονομάζονται Άμεσης Παρέμβασης. Το πρόβλημα είναι ότι για να έρθουν αυτές οι υπηρεσίες πρέπει να έχεις πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα». Πρόσθεσε πως, δεν υπάρχει η απαραίτητη εκπαίδευση του διδάσκοντος για το όλο ζήτημα, παρά μόνο με δική τους πρωτοβουλία και έξοδα. Σημείο αναφοράς αποτελεί το γεγονός ότι δεν υπάρχει μόνιμος ψυχολόγος στα σχολεία. Το πιο ανησυχητικό ίσως αποτελεί η δήλωση της, πως το εκπαιδευτικό σύστημα δεν παρέχει παιδεία, αλλά ετοιμοπαράδοτη γνώση, το οποίο αποδίδει στην έλλειψη κονδυλίων.

Εν καακλείδι

Μέσα από την έρευνα μας και σε συνεργασία με άτομα του χώρου, προσπαθήσαμε να δώσουμε απαντήσεις στο ερώτημα μας για το ποιος έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Τα στοιχεία που συλλέξαμε, αποδίδουν την μερίδα του λέοντος των ευθυνών στο κράτος. Εν μέρει, οι εκάστοτε κυβερνώντες, θέσπισαν νομοθεσίες με σκοπό την καταπολέμηση του σχολικού εκφοβισμού, ουσιαστικά όμως, χωρίς να τις υποστηρίξουν με τα απαραίτητα κονδύλια, ρυθμίσεις ή εργαλεία. Τα ανησυχητικά ποσοστά, δημιουργούν την επιτακτική ανάγκη λήψης άμεσων και ουσιαστικών μέτρων. Το κράτος έχει την ευκαιρία να πράξει έγκαιρα, πριν θρηνήσουμε θύματα.

 Αγγελική Λεωνίδου, Κυριάκος Δίπλαρος, Χριστιάνα Χριστοφόρου

Σχόλια

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s